Kijk nou naar jullie.
Jullie zijn gegroeid sinds vorige week, toen ik jullie bij oma zag.
Wie is het grootste? Laten we kijken wie het meest gegroeid is.
Ikke!
Vijf cm voor Veda... - Papa is er, mama.
En Ray zelfs 5 of 6 cm. - Papa.
Hallo Mildred. - Ik drie.
Ik dacht dat ik maar eens langs moest komen.
Een paar dingen halen die ik had achtergelaten.
Ik ben blij dat je dat doet.
Zullen we naar de zitkamer gaan?
Goed idee. - Ja. Papa.
Zijn ze allebei goed voor je, Mildred?
Maak het jezelf gemakkelijk.
Ze hadden allebei goede rapporten.
Veda doet het goed met haar pianolessen.
Ik leer nu de Polonaise in A-flat, van Chopin.
Een prachtig stuk, papa. Je moet het echt horen.
Al die matinees waar je moeder ons mee naartoe sleepte in de Hollywood Bowl
hebben toch nut gehad.
Kijk papa, wat ik aandoe tijdens de optocht op school.
De optocht van de meikoningin, zo heet het.
Het lijkt net echt goud.
Zeker.
Betty Troke is de meikoningin, en dat is volkomen belachelijk,
hoewel ze net vanuit Pasadena hierheen verhuisd is.
Daarom vindt Veda dat zij het moet zijn.
Dat is niet waar, dat is een leugen.
Mag ik papa mijn nieuwe zandemmer laten zien, die ik van opa heb gekregen?
Opa heeft een zandemmer voor me gekocht, met een tijger en een clown er op.
De emmer ligt in de garage, schat, We laten het straks wel zien.
Heb je geen vreselijke dorst, vader?
Moeder, zal ik de scotch openmaken? - Scotch?
Ja papa. We gaan iets drinken.
Ik zou wel iets lusten.
Drinken. Papa gaat drinken.
Ik ga drinken.
Kan ik je helpen, moeder?
Wie heeft jou gevraagd om in mijn kast naar drank te zoeken?
Ik wist niet dat het een geheim was.
Van nu af aan regel ik het aanbieden van drank.
Maar moeder, het is vader.
Doe maar niet net of je niet weet, waar ik het over heb.
Je had dat niet mogen zeggen.
Ik zie het aan die ondeugende blik in je ogen.
Goed, moeder. Uw wil geschiede.
Stop met die rare manier van praten.
Er was hier geen gierigheid toen vader de drankjes nog aanbood.
De dingen zijn wel veranderd hier. Men zou denken
dat de boeren het huis hebben overgenomen.
Weet je wel wat een boer is?
Een boer is een slecht opgevoed persoon.
Soms Veda, vraag ik me af of je wel gezond verstand hebt.
Ga maar.
Veda, we hadden het echt niet over jou.
De kinderen van tegenwoordig zijn zo raar.
Ik weet niet wat er van deze generatie terecht moet komen.
Vader, je hebt ze verwisseld. Je verwisselt ze altijd.
We willen de stevige borrels. - Dat zijn de stevige borrels.
Vader, wat is jouw mening over de huidige economische situatie?
Denk je dat het binnenkort verbetert?
Een goede vraag, Veda. Echt waar.
Hoover is nog niet uit de problemen.
Hoewel de nabije toekomst er niet rooskleurig uitziet,
zie ik wel tekenen van verbetering.
Capone... Lindbergh, de hele weg naar China.
Vader, ik meen het.
Kijk, ik ben dronken.
Kun je haar niet onder duim houden?
Papa...
Ze gaat...
Al goed.
Het is bedtijd voor beide aapjes.
Zal vader de aapjes instoppen?
Vader, moet ik echt?
Het is al erg laat. - Je kent je moeder.
Kun je ons wel voorlezen? Uit Robert Louis Stevenson?
Heb je wat je nodig had uit het bureau?
Ja, ik...
Heb je iets laten vallen?
Mijn sleutel.
Hij zat in mijn zak. Ik stop hem altijd... - Nu ik er aan denk...
Misschien heb ik de sleutel gepakt.
Wat? - Ik heb hem gepakt.
Geef hier, ik moet naar huis.
Ik geef hem niet terug.
Je hoeft hem niet van me af te nemen want ik heb hem nodig en jij niet.
Waar heb je het over? Die auto is van mij.
Het maakt niet uit van wie hij is.
Ik werk en ik heb hem nodig.
Als jij denkt dat ik ga lopen, of met de bus ga,
en ga tijd verliezen en een sukkel zijn, terwijl jij met een andere vrouw slaapt,
en van het mooie leven geniet, dan heb je het mis.
Jij werkt? - Ja.
Ik heb een baan. Vraag me niet waar.
Iemand moest het doen.
Waarom zei je dat niet? - Prima.
Dat is dan geregeld.
Bedankt.
Ik kan je 'n lift terug geven, als je wil. - Heel graag.
Verblijf je bij Maggie?
Ik zeg liever niet waar ik verblijf.
Ik verblijf waar ik verblijf.
Je kunt me echter afzetten bij Maggie. Dat is prima.
Goedenacht.
BLT, zo hoog mogelijk, drie eieren, kapotte dooiers.
Ik heb een hamburger nodig, houd de augurk.
Twee speciaaltjes, Archie.
Waar blijft mijn lever?
Waar is mijn garnalenbestelling?
Archie, waar zijn mijn garnalen? Ik zei toch, laat me niet wachten.
Nu is correct.
Noem je dit taart?
Sorry, Mr. Rice.
Hier is een speciaal rietje voor de kleine.
Dank u. Dat is precies wat ze nodig heeft.
Wat vind je ervan als ik je een keer mee uit neem?
Nee, Mr. Rand. Ik wil graag dat u mij blijft begeren.
Ik zal je blijven begeren, echt.
Waarschijnlijk niet als ik geen uniform aan zou hebben.
Ik schaam me dood om dit op tafel te zetten.
Ik schaam me dood om een klant te vragen dit op te eten.
Het is walgelijk, de taart die je serveert en waar mensen voor moeten betalen.
Misschien is de taart smerig, maar wat wil je in deze tijden?
Als hij niet eet, jij komt bij mij, ik geef geen rekening.
Wat betaalt hij voor die taarten?
Wat hij ook betaalt, hij wordt belazerd.
Maar hoeveel denk je, ongeveer?
Ik weet het niet. Waarom?
Ida, ik bak taarten en verkoop ze.
Echt waar, wat hij ook betaalt, daar zou ik het ook voor doen.
Dan maak ik taarten die mensen echt willen eten.
Ik zou taarten bakken die meerwaarde hebben.
Jij bakt taarten? - De hele tijd.
Ik heb er vorige week vier verkocht.
Waarom breng je niet eens een voorbeeld mee?
Dat zou ik morgen kunnen doen.
Je meent het echt, hè?
Waarom niet?
Ik weet dat hij van bakker wil wisselen.
Hij is te koppig om het toe te geven.
Ga je naar huis? Wil je een lift?
Heb je een auto?
Nou ja, het rijdt.
Ik weet al een hele tijd, dat ik over die taarten moest klagen,
en nu is het gebeurd.
Morgen neem je drie taarten mee.
Een appel, een pompoen en een citroen.
Ik kan ook een kersen maken. - Nee, geen kersen en geen aardbei.
Die vallen te snel uit elkaar.
Doe er maar drie, niet meer. Ik zorg dat ze geserveerd worden.
Vergeet niet, dat het wel zijn idee moet zijn.
Natuurlijk.
Ik kom er wel achter wat hij betaalt.
Laat dat maar aan mij over, Mildred. Je hoeft niets te zeggen.
Ida, je bent een echte vriendin.
Eén citroentaart.
Dat is pas een schuimtaart.
Mevrouw, ik wil ook zo'n stukje, graag.
Goed gedaan met die taarten, Mr. Chris. U weet wel wat u moet nemen.
Zeker, en het werd tijd.
Ik zei: 'wacht eens even, 30 cent per taart?'
'Je betaalt die bakker 35.'
Ja wat verwacht hij eigenlijk? Iets beters voor minder geld?
En dan 35 taarten per week?
Ik zal iemand moeten inhuren.
Lieverd, voor 35 cent per taart kan dat er wel af.
Op Mildred, en haar taarten.
Dank je, Ida.
Letty, let op je mouw.
Een beetje sneller.
Goedemiddag, Mrs Pierce. - Goedemiddag.
Is dit alles dat u nodig heeft?
Hallo? Letty?
Hoi lieverd.
Ik moet naar Bullocks, en ik dacht dat je wel mee zou willen.
Nee, kon dat maar. - Hoezo?
Je raadt het nooit. Ik heb een contract met nog een restaurant gekregen.
Nog een contract?
Met wie? - Mr. Hartman van de Drop Inn.
Baby, je doet het geweldig. - Jij zei toch, dat wordt een echt bedrijf.
Ja, Mrs. Pierce?
Lucy, kan ik je zo terugbellen?
Ik heb bakspullen in de auto...
Ga maar. - Bedankt.
Ik zei haar dat u het niet leuk zou vinden. Ik zei het haar direct.
Ze schreeuwde en ging maar door, Dus ik draag het om haar stil te houden.
Wie schreeuwde en ging maar door?
Miss Veda, mevrouw.
Zo moet ik haar noemen.
Heeft zei je verteld om dat uniform aan te doen?
Ja mevrouw.
Waar is ze in godsnaam mee bezig... Veda!
Kijk mama, ik ben de publieke vijand.
Ik zie het.
Dat uniform dat Letty aan heeft?
Zo moeilijk ben ik niet.
Waar heb je dat gevonden en waarom heeft Letty het aan?
Hoezo?
Die uniformen lagen op de bovenste plank van mijn kast, onder een stapel lakens.
Dus alweer...
Jij hebt rondgeneusd in mijn spullen om te zien wat je kon vinden, klopt dat?
Ik zocht een zakdoekje. - Klopt dat?
Nee, dat klopt niet, en ik verfoei de beschuldiging.
Hoe kan het dan dat Letty dit aan heeft?
Ik heb aangenomen, moeder, dat je ze voor Letty gekocht had.
Als zij mijn spullen naar het zwembad brengt,
dacht ik jij haar behoorlijk gekleed wilde zien.
Naar het zwembad? Wat voor spullen?
Mijn zwemspullen.
Ze loopt altijd twee stappen achter ons naar de bus.
En ze draagt onze tassen heen en terug.
Wat? Gaat ze mee zwemmen?
Nee, sir! Want ze kan niet zwemmen. Ze kan niet zwemmen en zou verdrinken.
En Red zal haar eruit moeten trekken. Hij is de badmeester en hij vindt haar leuk.
Wat?
Dat is genoeg.
Ik kom er aan, Letty.
Toe nou, moeder.
Je maakt wel een probleem uit het niets.
Als jij de uniformen voor Letty gekocht hebt,
want ik kan me niet voorstellen waarom je ze anders gekocht hebt,
waarom zou ze die dan niet dragen?
Het is tijd voor je bad.
Stop met kronkelen.
Niet boos zijn op Veda, Mammie. Ze doet graag alsof.
Dat weet ik wel.
Goed, hoofd naar achteren.
Elegant, moeder. Je liet me schrikken.
Waarom heb je dat uniform aan Letty gegeven?
In hemelsnaam, moeder, dat heb ik toch al verteld?
Hoe vaak moet ik het nog vertellen?
Ik ga naar bed.
Toen je het aan haar gaf, wist je dat het eigenlijk van mij was, toch?
Dat het mijn uniform was?
Jouw uniform?
Ik heb werk aangenomen in een restaurant, in Hollywood.
Als wat?
Serveerster, maar dat weet je best.
Hou daarmee op.
Zodat je zus en jij kunnen eten, en een huis en kleding aan jullie lijf hebben.
Ik heb de enige baan genomen die ik kon krijgen.
Als jij denkt dat ik naar jouw onzin ga luisteren, dan heb je het mis.
En als je denkt dat jouw onzin mij ertoe zal bewegen
de baan op te geven, dan heb je dat ook mis.
Hoe je hebt uitgevonden wat ik aan het doen was, weet ik niet.
Door het uniform, dommie. Denk je dat ik gek ben?
Je weet het misschien niet, jongedame, maar alles wat je hebt kost geld.
Van de meid die jij beveelt om je naar het zwembad te brengen,
tot je voeding en kleding en al het andere.
Ik zie niemand anders hier iets doen...
Waren de taarten niet erg genoeg?
Moest je ons allemaal vernederen door serveerster te worden?
Nu is het genoeg geweest.
Serveerster?
Je houdt er nooit rekening mee, dat ik ook gevoelens heb.
Moeder, hou op met die dramatiek.
Je werkt in een...
in Hollywood.
Prima. Ik zal proberen om er niet aan te denken.
De waarheid is...
dat ik me net zoals jij voelde.
Ik zou de baan nooit hebben aangenomen als ik niet
besloten had mijn eigen bedrijf te starten.
Ik moest het bedrijf leren kennen
van onder af aan.
Daarom heb ik die baan aangenomen.
Wat bedoel je, je eigen bedrijf?
Een restaurant natuurlijk.
Je kunt er goed mee verdienen, als je het goed runt.
Weet jij hoe je een restaurant moet runnen?
Ik ben het aan het leren.
Wat voor restaurant?
Ik weet het nog niet precies.
Maar iets moois, iets waar we trots op kunnen zijn.
Een verfijnd restaurant?
Natuurlijk.
Zo verfijnd als maar kan.
Moeder, vergeef me dat ik zo boos was.
Het spijt me dat ik me zo vreselijk gedragen heb.
Ik vind het geweldig wat je van plan bent. echt waar.
Dat weet ik, lieverd.
Ik weet zeker dat het een succes wordt.
Wat is er, moeder?
Niets, lieverd.
Jij had gelijk en ik niet.
Het maakt niet uit wat ik zeg, of wat iemand anders zegt,
geef dat nooit op, die manier waarop je naar dingen kijkt.
Ik kan er niets aan doen, moeder. Zo voel ik het.
Dat weet ik.
Van nu af aan
worden de dingen beter voor ons. Ik weet het zeker.
We zullen krijgen wat we willen.
We worden misschien niet rijk, maar dan hebben we wel iets.
En allemaal dankzij jou.
Ik hou van je moeder. Echt waar.
Alle goede dingen gebeuren voor jullie.
Als moeder het maar zou zien.
Ik zei zonder mayo. Je luistert ook nooit.
Nu moet ik met die mensen gaan praten. Je hebt er geen idee van.
Ik wacht nog steeds op die varkenslapjes.
Kippenbiefstuk, uien. Gebakken appel met room!
Vlees, ik heb vlees nodig.
We hebben het lettertype op het menu veranderd.
Archie, twee kipkarbonades.
Twee gepocheerde eieren met toast. Kaneeltoast, warme chocola.
Eieren met ham. Gesneden ananas.
Wally, zou je me ergens mee willen helpen?
Niet echt.
Ik heb het snel nodig. Morgen misschien al.
Wat dan?
Ik weet niet hoe het precies heet.
Een offerte of zoiets.
Voor iemand die garant voor me wil staan voor een bedrijf.
Ik wil het op schrift hebben, met de juiste woorden voor wat ik bedoel.
Zodat het er goed uitziet, zakelijk.
Wat voor zaken?
Ik denk aan een klein restaurantje.
Wacht eens even. Nog een keer.
Vanaf het begin, niet midden in het verhaal.
Iets kleins, waar ik zelf zou koken.
Een plek waar we alleen kip serveren.
Denk er eens over.
Er zijn steakrestaurants en visrestaurants.
Waar ik echter werk, wordt bijna alleen maar kip besteld.
Dus een kiprestaurant.
Ik denk dat ik genoeg klanten zou hebben.
Ik zou geen gedoe willen met a la carte prijzen,
of boekhouding, of menu’s, of zoiets.
Iedereen krijgt kip met wafels.
Of kip met groenten, als ze willen
en alles voor dezelfde prijs.
Ik zou taarten laten meenemen,
en proberen zoveel mogelijk een groothandel in taarten te blijven.
Ik denk dat het één het ander zou stimuleren.
Wie is die vent?
Een oude man die elke dag kom lunchen, Mr Rand.
Ik denk dat hij geld heeft.
Als ik hem kan laten zien...
dat het goede een investering zou zin, heeft hij misschien wel interesse.
Denk je echt dat je dit gaat lukken?
Hoezo? Jij niet? - Ik vraag het aan jou.
Het lijkt een goed idee te zijn.
Dat is het belangrijkste, toch Wally?
De kosten van een restaurant zitten in wat er weggegooid wordt,
en de extra's, zoals het printen van menu’s,
het personeel dat je nodig hebt.
Op deze manier zou er niets worden weggegooid.
Ik denk dat ik dat kan overbrengen, echt.
Als jij dat echt denkt, Mildred,
kan ik je misschien een deal bezorgen.
Eén waarmee je als een speer kunt starten,
waar je zo goed zou zitten, dat je geen garantieverlener nodig hebt.
Dat meen je niet.
Dat meen ik wel, geloof me maar.
Als je niet oppast, ga ik nog huilen.
Het leek zo'n goed idee. Het was eigenlijk Bert die het bedacht.
Bouw een droomhuis om aan potentiële klanten te laten zien,
hoe hun huis zou zijn als ze tweemaal hun beschikbare budget uit zouden geven.
Maar nu hebben ze er niets meer aan. Ze moeten het kwijt.
Als jij het overneemt voor je kiprestaurant, is het zo van jou.
Geloof me, als dit er niet uitziet als een restaurant,
weet ik het niet meer. Kijk nou toch, eetzaal...
Goed? Hierheen. Voorraadkamer.
Keuken. Het hele gebouw is gebouwd volgens brand- en gezondheidsvoorschriften.
Er zijn zelfs twee toiletten.
Als je echt serieus bent,
kun je het krijgen, de hele santenkraam.
Het is een feit dat ze ook verliezen moeten vaststellen.
Wie?
De ontvangers, op hun federale inkomstenbelasting,
af te dragen in maart, 1931. Zonder verliezen zijn ze failliet.
Ik heb nog steeds eigen geld nodig.
Wie zegt dat?
Dat is het mooie ervan.
Zolang je maar eigenaresse bent van onroerend goed in deze stad,
dat is het enige waar ze zich druk om maken.
Je krijgt zoveel kredieten als je wilt, meer dan je nodig hebt.
Waarom ik? - Wie anders zou het willen hebben?
Het is geen huis, maar een makelaarskantoor.
Niemand heeft zo'n kantoor nodig in deze tijd.
Het moet dus iemand zijn, die het voor iets anders kan gebruiken. En dat ben jij.
Ik kan niet geloven dat er niemand anders is.
Als ze het gewoon weggeven...
Vanuit hun gelederen, wie...
Ik snap wat je bedoelt.
Er zijn wel een paar oprichters die hieraan snuffelen.
Maar die komen nooit langs de federale overheid.
Jij bent een echte kandidaat. Jij bent geen insider.
Jij bent geen oprichter. Jij bent...
Verdomme. - Wat?
Wat is er?
Wat heeft hij ermee te maken?
Bert is één van de originele oprichters.
En jij bent met hem getrouwd.
Daar gaat je restaurant.
Daar gaat de mooiste deal die ik had kunnen maken
sinds Pierce Homes failliet ging.
Tenzij je gaat scheiden.
Is dat de enige manier?
Hij is toch bij jou weggegaan?
Ik zal met hem gaan praten.
Luister, zelfs als het niet om dit federale gedoe ging,
zou je toch orde op zaken moeten stellen.
Weet jij veel waar zijn geld vandaan komt. Voor zover jij weet, kan hij...
Ik zei dat ik met hem zou gaan praten.
Ik weet waarschijnlijk tien keer zoveel van federale belastingen
als Wally Burgan, en ik vind dat het klinkt als een hoop gezeur.
Het heeft alleen te maken met geheime verstandhoudingen
en ik kan bij elke rechtbank bewijzen...
Het is geen kwestie van bewijzen bij de rechtbank,
maar of ze mij wel of niet het pand willen geven. Als we niet gescheiden zijn,
krijg ik het niet.
Ik weet niet jij en Wally proberen te bekokstoven, maar...
Wat bedoel je, ik en Wally? - Het hoeft niet zo te zijn.
Vergeet het dan maar.
Ik vind dit net zo vervelend als jij.
Prima.
Wat ik had willen zeggen aan het begin van dit gesprek,
opdat jij en de kinderen een dak boven jullie hoofd hebben,
dat niemand van jullie af kan nemen, wilde ik het huis aan jou geven.
Dat hoef je niet te doen. - Ik wil het.
Als je het echt wilt, dan neem ik het aan.
Het spijt me als ik in het verleden onaardige dingen gezegd heb
over Maggie Biederhof.
Het geeft niet.
Het spijt me dat ik zo daarnet zo hardvochtig over Wally was.
En als jij iets voor hem voelt, dan is dat ook prima.
Ik wist wel dat er nooit iets zou zijn tussen jou en die dikke viespeuk.
Het geeft niet.
Het enige wat we nu nog nodig hebben, is het eens worden over een oorzaak.
Precies.
Je zult me moeten slaan.
Nu klink je net als Veda. Zij wil altijd geslagen worden.
Veda?
Dan ben ik blij dat er nog iets van haar in mij zit.
De aangeklaagde sloeg haar, en veroorzaakte veel persoonlijke smart.
Nu zegt hij dat hij ook wil dat ik het huis krijg.
Wat is daar mis mee?
Dat weet ik niet.
Het voelt alsof ik hem kaal pluk.
Eerst de kinderen, toen de auto, en nu het huis.
Wat zou hij aan het huis hebben?
Hij zou het onmiddellijk verliezen bij een rechtszaak.
Hij zag er alleen zo zielig uit.
Dat doen ze allemaal, dat is ons probleem.
Opschieten meisjes. De koffer gaat dicht.
Heb je mijn sjaal ingepakt? - Kijk maar.
Vergeet je paraplu niet.
Koffer, thermosfles en paraplu
zullen allemaal bij opa en oma liggen als jullie uit school komen.
Ik weet nog iets.
Waar ga je heen?
We komen te laat op school.
Waar ben je nou?
Ik was bijna de strandemmer van opa vergeten.
Schiet op, lieverd. Je komt te laat.
Ik neem dat wel. Hier zijn je spullen.
Een fijn weekend, meisjes.
En denk aan je grootouders.
Doen we mam.
We moeten de lampen ophangen, en het schilderen start vandaag.
Kom naar de keukenapparatuur kijken.
Kijk, dat is het goede werk.
Het begint vorm te krijgen, toch?
Vijf dagen geleden wist ik het niet zeker, maar vandaag...
De advertenties zullen ook wel iets opleveren.
Dat hoop ik. Hoe laat is het?
Bijna tien uur. - God, ik kom te laat.
Waarvoor?
Mijn laatste dag als werkneemster.
Goedemorgen.
Sorry dat ik te laat ben.
Mildred, dit is Shirley, het nieuwe meisje.
Leuk je te ontmoeten, Shirley.
Insgelijks.
Die is voor mij.
Ga zitten, ik doe het wel.
Als je een klant moet laten wachten...
Waarom kijk ik hier in vredesnaam naar?
Waarom kijkt iemand naar een menu voor ontbijt?
Je weet precies wat je wilt, en toch blijf je kijken.
Om de prijzen te zien, natuurlijk.
Dat is het.
Ben je er klaar voor? - Schiet maar.
Sinaasappelsap, havermout, eieren met spek, aan één kant gebakken, maar niet te lang.
Droge toast en een grote koffie. Heb je dat?
Sinaasappelsap, havermout, eieren met spek, aan één kant gebakken, maar niet te lang.
Droge toast en een grote koffie.
Hoe deed ik dat?
Heel goed, en als je een beetje opschiet, ben ik misschien
op tijd in Santa Barbara om te zwemmen voordat de zon ondergaat.
Ik wilde dat ik naar Santa Barbara kon.
Ga dan mee.
Pas maar op. Straks zeg ik ja.
En? Ik meende het.
Ik zei dat je moest oppassen. Misschien meende ik het ook.
Weet je wat ontzettend origineel van je zou zijn?
Wat is dat?
Ja zeggen, direct. Gewoon zo.
Het geeft niet, dat kan gebeuren.
Ida, ik denk dat ik het probleem van dat meisje ben.
Ik maak haar nerveus.
Is het niet beter als ik gewoon wegga?
Hij zou graag het geld besparen.
Hij wel.
Goed Mildred, ga dan maar.
Zonder gekheid, ik wens je alle geluk van de wereld met je zaak,
en ik beloof zo snel mogelijk te komen kijken.
Waarom moet je zo lachen?
Ik kan net zo goed een keer origineel zijn.
Ik mag jou wel.
Hoewel ik wel eerst de auto moet terugbrengen, naar Glendale,
en een paar spullen ophalen. - Dat is nogal wat, Glendale.
Hoort bij het plaatje.
We moeten maar gaan.
Zeker.
Daar ben je eindelijk.
Ik was al bang dat ik de politie moest bellen.
Jij blijft maar lachen.
Ik kan het niet geloven dat ik dit doe.
Doe je dit niet zo vaak, Mrs...?
Pierce. Nee, dat kun je wel zeggen.
Ik ben vereerd dat je een uitzondering gemaakt hebt, Mrs Pierce.
Is er een relatie met Pierce Homes?
Bravo. Ik was een tijdje met ze getrouwd.
Wat heerlijk. Het zijn bijna de slechtste huizen ooit gebouwd.
Alle daken lekken.
Niet in vergelijking tot de boekhouding.
Ik ben Beragon. Monty.
Prettig kennis te maken, Monty Beragon.
Maak het jezelf gemakkelijk.
Is dat Frans?
Wat?
Spaans. Of dat zou het zijn.
Mijn over overgrootvader was één van de originele pioniers.
Je weet wel, die vrolijke cowboys, die de indianen van hun land af zwendelden,
en de koning uit zijn belastingen en toen verkochten aan de yanks
zodra president Polk begon met annexeren.
Maar als je het mij vraagt, was die ouwe gek eigenlijk Italiaans.
Italiaans of Spaans, dat maakt ook eigenlijk niet uit.
Gaat het goed daarbinnen?
Niet zo snel.
En niet zo gauw, in ieder geval.
Pas op de getijden.
Je bent 33 jaar oud. Je woont in Pasadena.
Je bent naar de universiteit van Californië geweest, in Los Angeles.
Ik weet echter nog steeds niet wat je doet, Monty.
Fruit, geloof ik.
Sinaasappels, grapefruit, dat soort dingen.
Werk je in de groothandel?
Dat zou ik niet zeggen.
Die vreselijk fruitgroothandel ontneemt mij mijn handel.
Ik haat Sunkist, en Sunmaid, en andere labels met een mooi meisje er op.
Ben je dan een zelfstandige?
Wat maakt het uit wat ik ben? Ja, ik ben een kleine zelfstandige.
Ik heb een bedrijf. Fruitexport.
Oké, ik heb het niet, ik bezit er een deel van.
Elk kwartaal sturen ze me een cheque.
Die overigens steeds kleiner wordt sinds Sunkist bestaat.
Ik doe niets, als je dat bedoelt.
Bedoel je...
dat je alleen lummelt?
Zo zou je het kunnen noemen.
En voldoening? Ik bedoel...
Heb je nooit de neiging...
om echt iets te doen?
Waarom zou ik?
Alweer?
Waarom niet?
De volgende rechts.
Hier?
Klaar?
Ik sta allang klaar.
Wat krijgen we nou? Is dit van jou?
Wacht even. Het laatste wat ik hoorde was dat je serveerde in die oude...
Niet meer.
Het was mijn laatste dag gisteren, en ik ben vroeg gestopt voor jou.
Van nu af aan ben ik zakenvrouw.
Waarom heb je dat niet verteld?
Ik kreeg er geen kans toe.
Ik geloof dat ik voor je gevallen ben.
Wanneer vindt de opening plaats?
Donderdag over twee weken. Om zes uur.
Ben ik uitgenodigd?
Natuurlijk.
Ik zal er zijn. Met klokgelui.
Mrs. Floyd? Wat doet u nog buiten?
Waar bent u in hemelsnaam geweest?
Ze hebben vanaf gisteravond geprobeerd u te bereiken.
Wie heeft geprobeerd om mij te bereiken?
Het gaat om uw dochter.
Mijn dochter? - Ray, die kleine,
ze kreeg griep en ze hebben haar naar het ziekenhuis gebracht,
omdat er niemand thuis was.
Waar? Welk ziekenhuis?
Pardon, ik kom voor mijn kleine meisje.
Kan ik u helpen? - Ik ben Mrs Pierce. Mildred Pierce.
Hierheen.
Ze leek in orde, had een constante temperatuur.
We dachten dat ze binnen een paar uur in orde zou zijn.
Toen ineens ging de temperatuur omhoog.
Je mama is er.
Mama is hier, lieverd.
Uw man is akkoord gegaan met de extra kosten,
toen ik een transfusie aanraadde en we een donor hadden.
Dus we hebben het uitgevoerd.
Denkt u nog steeds dat het griep zou kunnen zijn, dokter?
We krijgen veel van dit soort gevallen, vooral deze tijd van het jaar.
Hun temperatuur gaat omhoog, ze krijgen een loopneus..
De volgende dag rennen ze weer rond, alsof er niets gebeurd is.
Wat me zorgen baarde, was haar temperatuur.
Het is nog steeds 40 graden, en dat bevalt me niet.
En dat ding op haar lip bevalt me ook niet.
Denkt u dat het kan gaan ontsteken?
Dat is wel mijn bezorgdheid.
We hebben een monster van de pukkel naar het lab gestuurd, samen met wat bloed.
Dat is onderweg, maar het punt is,
dat als ze problemen krijgt, we niet op het rapport kunnen wachten.
Ze zou dan direct een transfusie nodig hebben.
Ze voelde zich niet zo lekker vrijdagavond, een beetje misselijk.
Vandaag op het strand leek ze koorts te krijgen.
We hebben Dr Gale gebeld en hij zei dat we met haar naar het ziekenhuis moesten.
Dat heeft hij niet gezegd.
Hij zei dat ze naar huis moest, maar toen we daar kwamen,
zat alles op slot.
Dus we hebben hem weer gebeld en toen moesten we pas naar het ziekenhuis.
We konden haar nergens anders heenbrengen.
Moeder, waar was je nou?
Haar temperatuur is gedaald en haar polsslag is verminderd.
Ik heb u waarschijnlijk voor niets op kosten gejaagd.
Dat geeft niets, dokter.
Iedere infectie boven de mond vloeit af naar de kaakholte
en dat betekent naar de hersenen.
Met die pukkel op haar lip konden we niet voorzichtig genoeg zijn.
Ieder symptoom dat ze had, had griep kunnen zijn,
maar die symptomen kunnen ook worden veroorzaakt door een streptokokinfectie.
Als we gewacht hadden tot we zekerheid hadden, was het misschien te laat geweest.
Zoals ze reageert op die transfusie, betekent dat het vals alarm was,
maar je weet maar nooit.
We houden haar in de gaten.
Ik stel voor dat u naar huis gaat om te rusten.
Bert, neem jij haar mee? Ik blijf hier.
Weet je het zeker? Bel je me als er nieuws is?
Natuurlijk.
Maak je geen zorgen, lieverd. Ze komt er wel bovenop.
Letty wacht thuis op je, oké?
Snel.
Het is ernstig. De bloedtransfusie...
Schiet op.
We hebben meer hulp nodig.
Zet het op.
Misschien moeten we haar verhuizen. - De koorts stijgt snel.
Ze krijgt koortsrillingen, dokter.
Haal Dr Collins.
Meer kruiken.
Het moet die puist zijn. - Ik weet het.
Wat gebeurt er?
Ik heb zuurstof, adrenaline en ijs nodig. - Mildred, achteruit graag.
Haar pols versnelt, Dr Collins. - Hoeveel is het?
110. - Haar temperatuur is nu 40 graden.
Haal de kruiken eraf. En de dekens.
Haar bloeddruk vermindert.
Doe die om. Pols? - 112.
Haar koorts blijft stijgen.
Zijn de spuiten er al? Ja dokter, twee spuiten.
124...
Meer ijs.
132.
Kom op Ray. - Geen pols, Dr Collins.
Zuurstof. Klaarmaken voor reanimatie.
Eerste spuit.
Eerste spuit, dokter. - Draai haar om.
Pols? Tweede spuit.
Derde spuit.
Pols?
Vierde spuit.
Stop!
Is Bert daar?
Nee, hij... Is dit Mrs Pierce?
Is alles in orde?
Nee. Ik ben bang...
Wilt u hem vertellen dat Ray net gestorven is in het ziekenhuis?
Ik wilde het hem meteen laten weten.
Ja, natuurlijk.
Natuurlijk zeg ik het tegen hem.
Het spijt mij ontzettend, Mrs Pierce, uit de bodem van mijn hart.
Als er iets is dat ik kan doen... - Dank u, Mrs Biederhof.